Het Scorebord en de Punten

Iedereen in Nederland doet mee aan een spel. We spelen op het zelfde veld, luisteren naar dezelfde scheidsrechters en we kijken naar het zelfde scorebord. We accepteren dat iedereen één keer per jaar het aantal gescoorde punten op moet geven. Puntenaftrek is heel normaal. Controle op puntensmokkel, rode kaart bij positieve uitslag en verlies van punten, hoort er allemaal bij. De jaarlijkse uitleg van de regels voor het nieuwe seizoen, heel gewoon.

Dit spel heeft een eigenaardig scorebord. Niet horizontaal tussen de spelers, maar verticaal, boven de partijen. Je zou denken dat de punten daarvoor van tevoren worden verzameld, maar waar slaan ze die punten dan op? Eigenlijk snapt niemand hoe het werkt. Een professor zegt dat de punten nooit op kunnen raken. Hij denkt dat het niet om de punten gaat, maar om het scorebord en het spel. Op basis van je speelwijze verdien je punten, daarvoor ben je ook in het spel. De puntenaftrek gaat nergens heen, dat dient alleen om het spel in evenwicht te houden.

Arme professor! Door hem kijken alle veldspelers opeens naar al die lui langs de lijn. Werkschuw tuig is het! Ze leven toch van de jaarlijkse puntenaftrek? Wat het scorebord per jaar verzamelt?  Meespelen zullen ze!

De filosoof A. Perkamentus zei het al: een heleboel dingen zitten inderdaad slechts in je hoofd, maar dat maakt ze nog niet minder echt. Wat in de hoofden zit over dit spel, de punten en het scorebord, komt echter allesbehalve overeen met de werkelijkheid.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in economie, spel, werk. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s